بيستمين بوسه بر
روي ماه خداوند
محمدحسن شهسواري / روزنامه
اعتماد/ پنج شنبه 10 آبان 86

در نظرسنجي كه سال جاري ميان دانشجويان انجام شده است، رمان
«روي ماه خداوند را ببوس» اثر مصطفي مستور جايگاه دوازدهمين رمان محبوب از ميان
تمام رمانهاي نگاشته شده در هشتاد سال گذشته را از آن خود كرد و نويسندهاش
رتبه نهم. در اينجا مجال كاويدن همه زواياي اين محبوبيت قابل توجه و
رشكبرانگيز نيست اما رسيدن تعداد چاپهاي اين رمان به عدد بيست، گواه زندهاي
است بر رسوخ روزافزون اين رمان در ميان جامعهي كتابخوان ايراني. خود من،
البته نه به صورت علمي، با پرس و جوي مستقيم از خوانندگان دريافتم بخشي از اين
محبوبيت عظيم، حاصل دغدغههاي ماوراءطبيعي و مذهبي رمان «روي ماه خداوند را
ببوس» است. اين نكته نشان دهنده آن است كه جامعه ايران همچنان، حتي بخش
روشنفكري آن (در اينجا بهطور مثال، دانشجويان)، به رغم تصور اوليه، درگيري
پايانناپذيري با متافيزيك دارد. اگرچه اين دغدغهها اگر به شيوايي در قالب
اثري دراماتيك پيچيده نميشد به يقين به جايگاه كنوني نميرسيد. حتي اگر به
عنوان رمانخوان حرفهاي اعتقاد داشته باشم، مصطفي مستور در رمانش هر جا كه
جنگي بين درام و درونمايه درگرفته، سپاه درونمايه را سلاحي بيشتر بخشيده تا
در پيشروي به سوي حريف چابكتر بتازد كه من اين تاختن را گاه كمتر خوش
ميدارم.
با اين همه و به رغم چنين دغدغههاي دراماتيكي، به نظر ميرسد
بوسهها بر روي ماه خداوند مكررتر از بيست شود و البته همراه با اين دريغ كه
چرا حال و هواي بخش مميزي وزارت ارشاد بايد به گونهاي شود كه نويسنده سر به
خويشي مانند مصطفي مستور اعلام كند تا اين دولت و ارشادش بر مدار هستند اثر
جديدي به چاپ نخواهد رساند.