مبانی داستان کوتاه

تهران، نشر مرکز، رقعی، 88 صفحه

چاپ اول؛ اردی بهشت ماه 1379

چاپ دوم؛ مهرماه 1384

داستان کوتاه به معنای امروزی آن، شاخه ی جوانی از ادبیات است که نخستین نمونه های آن در اوایل سده ی نوزدهم آفریده شدند اما اکنون بخش مهم و وسیع و پر خواننده و متنوعی در ادب امروز جهانی است که از حیث محتوا و فن تحول و تکامل چشمگیری یافته است. در این کتاب کوتاه، پس از شرحی از تاریخچه ی داستان کوتاه، و بحثی در باره ی تعریف آن مباحث و مفهوم های عمده ای چون توالی زمانی، روایت، واقعه، انتظار، تعلیق، صمیمیت، تاثیر واحد، پیام، طرح، سببیت، شروع و گسترش، گره، نقطه ی اوج، گره گشایی، شخصیت، دیدگاه، لحن، فضا، زبان، سبک، و صحنه بررسی می شوند و در پایان یکی از آثار برجسته ی ریموند کارور با توجه به مباحث پیشگفته تحلیل شده است. 

داستان نويسي بر خلاف داستان گويي ، تاريخ دور و درازي ندارد. اگر عمر داستان گويي به دوره غار نشيني انسا نهاي اوليه - كه لابد، همان طوركه فورستر به آن اشاره مي كند، شبها هنگام خوردن گوشت شكار، وقايع روزانه رابراي هم تعريف مي كرده اند- برمي گردد، [1] تاريخ داستان نويسي فقط به كمتر از چهار قرن پيش مي رسد. رمان نويسي به شيوه كلاسيك و امروزي آن اوايل قرن هفدهم و با رمان معروف دن كيشوت اثر سروانتس زاييده شد. داستان كوتاه اما از رمان هم جوان تر است و هم عمرآن كوتاه تر.

                                                                                                                     «ادامه مطلب...»