|
 |
موقعيت ديني و گونهي داستان ديني |
مارِت، انسان شناس انگليسي، معتقد است انسانها از سپيده
دم تاريخ خود «دين ورز» بوده اند و بنابراين بي راه نيست اگر آدمي را به
جاي موجودي «انديشه ورز»، جانداري «دين ورز» تعريف كنيم. فورستر، منتقد
انگليسي در كتاب مشهور خود، جنبه هاي رمان، سرآغاز داستان گويي را تا
انسانهاي اوليه كه شبها گرد شعلهاي از آتش وقايع روزانهي خود را براي
هم تعريف مي كرده اند عقب مي برد.
«ادامه ...»
 |
موانع گفت گوي سينما و ادبيات در ايران
|
از تولد و پيدايش هنر سينما نزديك به يك سده ميگذرد با اين همه سينما
توانسته است در اين عمر كوتاه به ميزان قابل ملاحظهاي از قابليتهاي
هنرهاي ديگر ـ موسيقي، شعر، ادبيات داستاني، عكاسي و حتي نقاشي ـ بهره
ببرد. اين بهرهوري نه تنها هنر هفتم را از اصالت خود دور نساخته، بلكه
به غنا و ژرفاي آن افزوده است. آمار فيلمهاي برجستهاي كه در دورانهاي
جشنوارههاي معتبر موفق بودهاند نشان ميدهد كه ادبيات داستاني ـ رمان و
داستان كوتاه ـ در تغذيه سينما تاثير تام داشته است.
«ادامه ...»
 |
ريموند كارور، مينياتوريستِ
شكست |
اگر با تعبير و تعريف فرانك اوكانر، نويسنده و منتقد
برجستهي ايرلندي از ماهيت داستانِ كوتاه موافق باشيم، داستان هاي كوتاه
كارور را بايد عموما خوب و در برخي موارد شاهكارارزيابي كنيم. نظريهي
اوكانر دربارهي مولفه ي اصلي داستان كوتاه كه در واقع ميكوشد تا به
كمك آن ميان اين فرم ادبي و رمان تفاوت بگذارد، در نوع خود نو جسورانه
و البته تفكر برانگيز است.
«ادامه ...» |